Heb ik last van de Quarterlifecrisis? 21 signalen.

Gepubliceerd op: 19-07-2020

Heb ik last van de Quarterlifecrisis? 21 signalen. 

In de periode meestal ergens tussen de 20 en 35 jaar kun je te maken krijgen met de Quarterlife crisis. Je zit dan statistisch gezien ongeveer op een kwart van je leven, vandaar de naam. Dit is een periode waarin er heel erg veel tegelijk op je bordje terecht komt. Je bent klaar met je studie en gaat beginnen met je werkende leven. Je gaat op jezelf wonen of misschien wel samenwonen. Het is ook de periode waarin je gaat denken aan een serieuze relatie (in de zin van de rest van je leven) en mogelijk ook het starten van een gezin. Maar tegelijkertijd wil je ook zoveel mogelijk van de periode daarvoor vast blijven houden. Sociale activiteiten, feestjes, vrienden, sporten, hobby’s. Die wil je ook niet zomaar kwijt.

Dat zijn dus een hele hoop ballen om tegelijk in de lucht te houden. En met al deze veranderingen komt ook heel veel verantwoordelijkheid en heel veel keuzes. Belangrijke keuzes ook. Je hebt het gevoel dat de keuzes die je nu moet maken de rest van je leven zullen vormen en bepalen. Kort samengevat, je krijgt het gevoel dat het nu echt serieus gaat worden. En dat is eng!

Wanneer spreken we van een Quarterlifecrisis?

Crisis klinkt zo heftig. Dat ben ik helemaal met je eens. Maar mijn visie is dat er verschillende gradaties zijn van de Quarterlifecrisis. Je hebt mensen die er helemaal geen last van hebben (maar die krijgen vaak op latere leeftijd last van de midlifecrisis) en je hebt mensen die er een beetje last van hebben. In de zin dat ze er wel stress van ervaren. En het lastig vinden. Zichzelf soms een beetje gek maken met dat getwijfel en gepieker maar die zichzelf er wel doorheen slaan. Je hebt mensen die op 1 gebied er flink last van hebben. Bijvoorbeeld alleen op het gebied van werk of alleen op het gebied van relatie. Je hebt mensen die er op alle mogelijke gebieden last van hebben en echt even niet meer weten wie ze eigenlijk zijn. En je hebt mensen die hierdoor overspannen of burn-out raken. Maar of je klachten nu mild of heftig zijn, in alle gevallen is de Quarterlifecrisis de oorzaak. Het is niet voor iedereen gelijk, maar op hoofdlijnen worstel je wel met dezelfde dingen. En het is fijn om te weten waar dat vandaan komt en dat je niet alleen bent.

Wat zijn de “symptomen” van een Quarterlifecrisis?

Er zijn diverse signalen die kunnen duiden op een quarterlifecrisis. Hieronder beschrijf ik er 21. Je zult ze vast niet allemaal hebben maar als je er een paar herkent dan is de kans groot dat ook jij te maken hebt met de Quarterlifecrisis.

1: Je werk is niet wat je ervan verwacht had.
Het klonk zo mooi en je had je er zoveel van voorgesteld. Maar nu je er zit denk je “is dit het nou”. Het geeft je gewoon niet de voldoening die je dacht dat het je zou geven. En je hebt steeds minder zin om naar je werk te gaan. Je werkt om te leven, omdat je het geld nodig hebt, that’s it. En dat is niet wat je gehoopt had.

2: Op relatiegebied gaat het knagen
Als je een relatie hebt dan vraag je je af of hij of zij wel de ware voor je is. Is dit de persoon waar je de rest van je leven mee wilt doorbrengen? Passen jullie eigenlijk wel bij elkaar? Je schrikt van deze twijfels en weet niet waar het vandaan komt want jullie hadden het toch altijd zo goed en fijn samen? Maar ergens ben je bang dat je een verkeerde keuze maakt door bij hem te blijven. Wat als er iemand is die nog beter bij je past? Dan loop je die misschien mis omdat je bij hem blijft. Maar wat als hij toch de ware is, dan ben je gedoemd als je het uitmaakt. Pfff….

En ook als je geen relatie hebt dan gaat het steeds meer knagen. Je zegt altijd dat je het single leven heerlijk vindt. Maar de laatste tijd krijg je dat steeds moeilijker je mond uit. Eigenlijk mis je het ook gewoon om iemand te hebben. Maar waarom lukt het dan niet? Waar is jouw prins op het witte paard gebleven? Het wordt nu toch wel eens tijd dat hij tevoorschijn komt.

3: Je mag niet klagen
Je hebt alles toch goed voor elkaar? Je voldoet aan het plaatje, goede baan, alles goed voor elkaar. Dus wie ben jij om daar over te gaan klagen? Er zijn zoveel mensen die het veel slechter hebben dan jij. Toch ben je niet happy. Maar omdat je niet wil klagen zeg je dat het prima gaat. Theoretisch gezien is dat ook zo, alleen zou je liever meer willen dan alleen maar prima….

4: Maar wat dan wel? Dus je blijft zitten waar je zit.
Maar wat wil je dan wel? Dat weet je ook niet. Je kunt wel een andere baan gaan zoeken of een andere studie gaan doen. Maar wie zegt dat je daar dan wel gelukkig van wordt? Straks gooi je alles weg voor niets. En je hebt ook geld nodig, dus je neemt liever niet het risico om je baan te verliezen. En je krijgt nu bijna een vast contract, dat heb je nodig om een hypotheek te kunnen krijgen, dus nog even op je tanden bijten. Zo erg is het toch niet?

5: Je hebt het gevoel dat je er alleen voorstaat
Je weet niet precies waarom, want je hebt echt wel een aantal hele lieve mensen om je heen. Maar toch heb je het gevoel dat je hier niet over kan praten. En dat je er dus alleen voor staat. Je wilt natuurlijk ook niet als een zeurpiet overkomen. Dus hou je je mond, zet je een lach op je gezicht en zorg je dat het vooral leuk en gezellig blijft.

6: Je verlangt naar zekerheid.
Je wilt graag zekerheid. Je denkt dat het ongelukkige gevoel wel verdwijnt, als je weet waar je aan toe bent. Dus denk je aan samenwonen of trouwen. Die duidelijkheid en vastigheid zorgt er vast voor dat je geen redenen meer hebt om te twijfelen. Je probeert het lege gevoel op te vullen met een huisdier of denkt misschien wel dat een kind de oplossing is. Dan kun je je daar lekker op focussen. Of misschien is het wel je partner die met dit voorstel komt. Dan durf je ook geen Nee te zeggen, want wat als dat een reden is om een punt achter de relatie te zetten? Dat risico wil je niet nemen. Dus ga je erin mee. Dit is vast een fase waar we even doorheen moeten en dan lost het zich vanzelf wel weer op. Maak je jezelf wijs.

7: Je denkt dat harder werken de oplossing is.
Als je hard werkt dan kan je bereiken wat je maar wilt. Of als je eerst dit en dat…. Dan zul je daarna gelukkig zijn. Dus dat doe je, als je nou heel hard werkt dan kun je snel promotie maken en dan wordt het vast veel leuker. Iedereen moet onderaan beginnen dat is een fase waar je even doorheen moet. Dus volhouden en doorbuffelen… Maar de balans raakt steeds meer weg. Je hebt na je werk geen energie meer voor andere dingen. Je gaat ook ongezonder eten want je hebt geen tijd en zin om te koken. En je merkt dat je wat vergeetachtig wordt.

8: Je weekenden zijn of te druk of te saai
Eigenlijk heb je steeds vaker zin om helemaal niks te doen in het weekend want je bent uitgeput. Maar daar kun je maandag op je werk natuurlijk niet mee aankomen. Iedereen heeft na het weekend interessante verhalen te vertellen dus jij wil niet achterblijven. Je wilt geen saai wijf zijn die alleen maar ligt te Netflixen met een zak chips op de bank en om 11 uur in bed ligt. 1 weekend gaat misschien nog wel, maar dan moet je het weekend daarop wel weer iets boeiends gedaan hebben. Je krijgt ook commentaar van je vrienden dat ze je steeds minder vaak zien, daar moet je ook rekening mee houden. Dus je plant het weekend vol. Om het weekend door te komen en een beetje in de mood te komen drink je net even teveel. En na zo’n druk weekend voel je je maandag helemaal ellendig. Je neemt je voor voortaan beter naar jezelf te luisteren, weer te gaan sporten en weer gezonde groene smoothies te gaan drinken.

9: Je negeert je eigen behoefte
Je bent alleen maar bezig met wat anderen doen, wat mensen van je verwachten en hoe het hoort. Maar wat je eigen behoefte is daar heb je geen idee van. Of wanneer je wel weer wat je stiekem het liefste zou willen dan wuif je dat snel weg omdat er 20 redenen zijn waarom dat niet kan of geen goed idee is. Wat zullen anderen er wel niet van vinden als je opeens andere keuzes gaat maken? Daar kun je echt niet mee aankomen. Je moet gewoon nog even geduld hebben. Jouw tijd komt wel.

10: Je droomt wel over hoe het zou kunnen zijn
Een eigen bedrijf, een andere baan. Reizen door Nieuw Zeeland en Azië. Of alles achter je laten en emigreren naar het buitenland. Toch nog een andere studie gaan doen, of juist stoppen met de studie die je momenteel doet. Je relatie uitmaken en je storten in het vrijgezellenleven. Een marathon lopen of topsporter zijn. Stoppen met deze rottige maar goed betaalde kantoorbaan en met mensen gaan werken of iets met je handen doen.

11: Anderen krijgen het wel voor elkaar
En ondertussen zie je op sociale media elke dag de voorbeelden om je oren vliegen van mensen die wel het lef hebben gehad om het roer om te gooien. Van mensen die succes na succes boeken. En super gelukkig zijn met hun veel te knappe partner of hun huis in het buitenland. Waardoor jij je helemaal een loser voelt. Waarom lukt het hun nou allemaal wel? Waarom durf jij dat nou niet?

12: Je gaat je gedragen als een struisvogel
Maar in plaats van er iets aan te doen ga je je gedragen als een struisvogel. Je hebt al zo lang geroepen dat het top met je gaat en dat je baan helemaal prima is dat je het zelf al bijna gelooft. En als je het niet gelooft dan nog kun je nu niet aan komen met het verhaal dat je al een hele tijd ongelukkig bent en dus het roer wil omgooien. Wat zullen mensen wel niet denken? Je zegt immers altijd dat het prima gaat en dat je blij bent met je werk. Je hoopt dat als je net doet of het gevoel er niet is het ook vanzelf weer weg zal gaan.

13: Bij je vrienden krijg je het gevoel dat je er niet meer tussen past.
Ondertussen lijken je vrienden wel helemaal happy met hun leven. Zij gaan trouwen en jij blijft maar naar links swipen op tinder. Zij krijgen kinderen, jij moet er nog niet aan denken. Jij wilt leuke dingen met ze doen net als vroeger maar het lijkt wel of je dat verzoek twee maanden van tevoren schriftelijk in drievoud moet indienen en zelfs dan is het moeilijk moeilijk. En jij krijgt steeds meer het gevoel dat je de aansluiting verliest, dat jullie uit elkaar groeien. Je hebt het gevoel dat je niet meer met ze kan praten over wat jou bezig houdt. En wat hun bezig houdt daar heb jij helemaal niets mee. Je vraagt je af of deze vrienden nog wel bij je passen. Maar jullie zijn al zo lang bevriend, daar kun je toch niet zomaar een punt achter zetten. En daarnaast, waar ga je vrienden vinden die wel bij je passen? Dus kom je braaf elke keer opdagen op de bruiloft, de baby shower en de kinderverjaardag.

14: Het gat tussen hoe je dacht dat je zou zijn op deze leeftijd en de realiteit wordt steeds groter.
Je had je voorgesteld hoe het zou zijn als je deze leeftijd zou hebben. Huisje boompje beestje, leuke baan. Fijne relatie. Of misschien wilde je wel beroemd worden of een succesvol zakenvrouw. Ook zou je echt volwassen zijn. Maar ondertussen voel je je nog steeds een kinderachtige puber die niets bereikt heeft en niet weet wat ze wil. Je vraagt je af hoe je je zo hebt kunnen vergissen.

15: De tijdsdruk en het gevoel dat je al te laat bent slaat in als een hamer.
Steeds vaker zie je mensen die jonger zijn dan jij successen boeken. Ben je dan toch al te laat? Je bent al bijna 30 en hebt nog geen relatie, of een relatie waar je niet happy mee bent, hoe moet dat met je kinderwens? De tijd gaat dringen. Op alle vlakken. Je zou graag nog een instrument leren bespelen of een andere hobby gaan doen, maar ben je daar ondertussen niet te oud voor? Straks sta je tussen de 14 jarigen. Daar had je dus eerder over na moeten denken. Helaas pindakaas, kans gemist! Ook heb je nog steeds geen vast contract, dus hoe ga je ooit een huis kopen? En steeds vaker komt die droom die je vroeger had weer op poppen maar die druk je snel weer weg. Dat is onrealistisch, daar kun je niets mee, valt geen geld mee te verdienen. En je kiest weer voor de veilige weg, maar daarmee ben je wel precies datgene geworden wat je eigenlijk juist niet wilde worden.

16: Je hebt je altijd speciaal gevoeld maar dat lijkt nu 1 grote illusie geweest
Je bent opgegroeid met het idee dat je speciaal bent. Dat je anders bent dan anderen. Dat jou een leven vol kansen en mogelijkheden te wachten staat. Want met jouw talenten en eigenschappen kan het niet anders dan dat je succesvol wordt. De wereld ligt aan jouw voeten. Maar toen kwam je er achter dat de wereld vol zit met mensen die denken dat ze speciaal zijn. En dat je met nog 100 andere speciale mensen aan het vechten bent voor dezelfde suffe baan. Het besef dat je slechts 1 van de velen bent en eigenlijk maar gewoontjes komt binnen als een grote teleurstelling.

17: Je vraagt je af wat je doel is in het leven
Waar doe je het eigenlijk allemaal voor? Wat wil je bereiken? Wat is je doel? Je hebt daar eigenlijk nooit zo bij stilgestaan maar de laatste tijd lijkt het allemaal zo zinloos. Er moet toch een doel zijn voor dit alles? Tot zover was het makkelijk. Het doel was je diploma te halen. Check…. En nu? Waar wil je nu naartoe? Zo ver heb je eigenlijk nog nooit nagedacht, en nu je met je voeten in die grote oceaan vol mogelijkheden staat lijkt het je te overspoelen.

18: Je vraagt je af wat de zin van het leven eigenlijk is
En groter nog vraag je je steeds vaker af waartoe wij hier op aarde zijn? Waar doen we het eigenlijk voor? Het kan toch niet slechts bezigheidstherapie zijn tot we weer dood gaan? Er moet toch een hoger doel zijn waarvoor we al deze moeite doen? Maar deze vragen zijn zo groot dat je er niet uitkomt, en om ze nou met een ander te bespreken dat komt misschien ook weer zo deprimerend over. Dus hou je het voor jezelf. 

19: Je gaat alleen maar meer twijfelen en kan geen keuzes meer maken
En ondertussen komen er steeds meer vragen en komen er nog steeds geen antwoorden. Wel steeds meer opties wat het maken van keuzes nog moeilijker maakt dan het al was. Je merkt dat je steeds sneller geïrriteerd raakt en zelfs als iemand vraagt wat je wil drinken dan denk je soms “weet ik veel” “doe gewoon wat”.

20: Je bent bang dat je in een burn out terecht komt als je zo doorgaat
Je hoort het steeds vaker dat ook jonge mensen in een burn out raken. En ook al zijn er veel mensen die zeggen dat hun burn out het zwaarste maar beste was dat ze ooit is overkomen omdat ze er zoveel van geleerd hebben en zichzelf beter hebben leren kennen. Toch zie je ook op werk dat de mensen die burn out zijn of geweest zijn met een schuin oog worden aangekeken. Ze worden toch vaak als zwak bestempeld of als aanstellers. Dus je wil niet dat jou dit overkomt. Jij zal jezelf niet laten kennen. Jij bent geen zwakkeling. Maar tegelijkertijd voel je wel dat het steeds moeilijker wordt om je staande te houden en krijg je steeds vaker het gevoel dat je nu actie moet ondernemen voor het te laat is. Maar je bent al zo druk en je denkt liever niet aan het slechtste scenario, je wilt het eigenlijk ook nog niet toegeven, je wilt ook geen aansteller zijn, dus je stelt het nog maar even uit.

21: Je weet het gewoon echt niet meer en zou willen dat iemand je kon helpen.
Wat zou je graag willen dat er iemand was die gewoon zei wat je moest doen. Die een stappenplan voor je had om je hieruit te loodsen. Of nog beter, een pilletje waarmee alles opgelost is.

Helaas, die heb ik niet voor je. Maar ik wil je wel graag helpen.

Om te beginnen kun je mijn e-book downloaden met 5 praktische tips om de Quarterlifecrisis door te komen. En daarnaast kun je lid worden van mijn besloten Facebookgroep waarin ik meer informatie geef over de Quarterlifecrisis, waarin ik live trainingen geef en jouw vragen beantwoord. 

Om lid te worden van deze Facebookgroep klik je op deze link en vul je de vragen in.

Hier kun je het e-book aanvragen: